Hoi An, Vietnam

Vietnam: Tam Coc, Hue en Hoi An

8 mei 2017 - Hoi An, Vietnam

Vanuit Cat Ba zouden we om 10.00 uur de boot nemen. Half 10 zouden we met een bus opgehaald worden. Volgens mij was het al 5 voor 10 toen de bus eindelijk kwam. Toen bleek dat het ook nog eens 3 kwartier rijden was naar de boot, 10 uur hadden we dus überhaupt niet kunnen halen. 11 uur hadden we de boot en na een uurtje op de boot moesten we verder met een bus, zoals heel veel andere die op dezelfde boot zaten. Het was allemaal hurry hurry hurry quick quick quick want de mega chagrijnige chauffeur wilde snel weg met de bus. Na een uur of 2 hoorden we een keiharde knal en ja hoor klapband… hij had dubbele banden en reed langzaam nog een stukje verder naar een plek waar banden gemaakt konden worden. Daar moesten we eerst nog een tijdje wachten op iemand die het kon vervangen, dus duurde het allemaal nog langer voor we eindelijk in Tam Coc aankwamen.

Na Hanoi waren er elke keer geen leuke souvenirwinkeltjes dus één van de doelen hier was winkeltjes vinden! En die vonden we snel! Omdat we toch pas laat aankwamen en niet meer echt iets konden doen zijn we maar gaan winkelen. Paps was dit na 2 winkeltjes zat dus hebben we maar met een biertje ergens achtergelaten.

In Sapa konden we een tour doen voor 45 dollar, we wilden er 2 doen. Ons kreupeltje (na mijn vorige blog wordt Marit liever niet meer mankepootje genoemd) was in de veronderstelling dat dit 45 dollar per persoon was. Dit was echter de totaal prijs met z’n 4en. In Thailand deden we soort gelijk iets voor 27 euro dus ik zei dat kan goedkoper! Uiteindelijk hebben we deze 2 tours voor 45 dollar kunnen doen. Marit dacht dus dat ik van 45 dollar per persoon per tour 45 dollar in totaal voor 2 dagen heb kunnen maken en dacht meteen overal dat ik kon afdingen. Tijdens het shoppen moest er dus ook overal wat van de prijs af. Het voordeel van nu dingen kopen is dat ik alles meteen mee kon geven naar Nederland :)

De volgende dag hebben we scooters gehuurd en zijn we rond gaan rijden. Je kan in Tam Coc roeibootjes huren. Ze roeien hier vaak met hun voeten, heel apart. Kijk maar op m’n foto's! Het was wel een beetje zielig dat het vrouwtje ons alleen moest roeien. Er lagen wat peddels dus Nika zei dat ik en m’n vader maar moesten helpen, want ze vond dat ze zelf te dicht bij het vrouwtje zat om te helpen. Toen ze vroeg of wij moesten helpen kreeg ze meteen ook zelf een peddel in dr hand om mee te doen, dus nee was geen goed excuus. Dit was wel echt een super mooi en leuk tripje en het was een heel lief vrouwtje die ons rond roeide. Super leuke toeristische attractie dit dachten wij. Er waren in andere bootjes echter alleen maar Vietnamese toeristen. Voor hun waren wij een leuke toeristische attractie. Vanuit alle boottripjes gingen mensen zwaaien en helloooo roepen en zelfs heel veel foto’s maken, heel bizar.
Op de terug weg met de scooter reden Nika en ik voorop en zagen de oudjes niet meer. Ik heel langzaam rijden en ze kwamen nog niet. Toen maar terug gereden, hadden ze een lekke band. Iemand die op de scooter voorbij kwam stopte en begon te bellen. Een paar minuten later kwam er een man met maar 1 been op de fiets aan. Binnen 20 minuten had hij 2 gaten in de band gevonden en geplakt en dat voor 4 euro (wat voor hier nog duur is!)
Omdat door de laatste avond was gingen we bij het hotel nog even wat drinken. Mijn vader was het bier een beetje zat een dacht laat ik wat anders bestellen, Bacardi cola! Dit heeft hij geweten ook. Ik denk dat het 30 minuten heeft geduurd en er 3 mensen mee bezig zijn geweest. Er kwam een fles bacardi tevoorschijn met een martini glas. Dus wij om een longdrink glas gevraagd. Vervolgens kwam er een wijnglas ipv het martini glas, ook niet heel handig dus weer om een ander glas gevraagd en dit keer kwam er een bierglas. Dit was dan nog de beste optie. De fles bacardi was op tafel gezet en een blikje cola en inmiddels dus ook een glas. Dat was wel genoeg service vonden ze, dus heeft hij het zelf maar ingeschonken… Heel apart. De volgende dag stond dit op de rekening als wijn.

Bij ons hotel vandaan kon je ook zo’n bootje huren maar dan een ander stuk zien. Omdat we de volgende dag weg gingen moesten we op tijd terug zijn dus hebben we dit in de buurt gedaan zodat we op tijd terug waren. Dit keer mochten we niet met z’n 4-en in een bootje maar moesten we er 2 huren. Ze vinden dat buitenlanders te dikke konten hebben, Vietnamezen mogen wel met ze 6en in een bootje. Dit keer waren het stomme mensen die roeiden, halverwege waren bootjes die je eten en drinken proberen te verkopen en die zeggen dan jaa voor het vrouwtje die roeit want ze heeft het zo warm. Super raar en super opdringerig. De dag ervoor was het juist helemaal niet zo, ik vroeg toen dat vrouwtje of ze een flesje drinken wilde maar ze zei alleen maar nee ik heb zelf drinken.

Voordat we allemaal weg gingen wilden Marit nog bakjes kopen waar ze 2 dagen over het getwijfeld, uiteindelijk afgesproken dat ze ze zou kopen als we 3 voor de prijs van 2 kregen. Ik moest dus afdingen. Ik zei tegen het mevrouwtje in de winkel “so if we buy 3 we pay for 2?”. Dit vond ze blijkbaar zo grappig dat ik keihard uitgelachen werd, MAAR eindresultaat was wel dat we het kregen (en iemand had weer lol gehad deze dag).
Na de boottour en nog wat gegeten te hebben gingen paps, Marit en Nika weer richting het vliegveld en moest ik weer alleen verder. ’s Avonds heb ik de nachttrein richting het zuiden naar Hue genomen.

Hue op zich is geen super plek om lang te blijven, maar er zijn wel wat leuke dingen te doen. Nadat ik aan kwam had ik een jongen in het hostel leren kennen en hadden we samen een scooter gehuurd om naar een verlaten waterpark te gaan. In 2004 is er 3 miljoen dollar geïnvesteerd om dit te bouwen en na 8 maanden is het al dichtgegaan omdat het niet genoeg opleverde. Het is rond een meer en het schijnt dat in dat meer tot een jaar geleden 3 krokodillen zaten, hierdoor wordt het een beetje creepy gevonden. Het was wel leuk om te zien maar met deze hitte zou het nog leuker geweest zijn als we er gewoon hadden kunnen zwemmen. In het hostel eten ze ’s avonds met elkaar wat super gezellig is en waardoor je makkelijk mensen leer kennen. Hierdoor had ik ook met nog een meisje afgesproken de volgende dag met de eigenaresse mee te gaan naar een national park. We gingen met 4 meiden wat super gezellig was, veel gelopen, zwemmen bij watervallen, lunchen in de jungle. De volgende dag wilde ik van Hue naar Hoi An. Heel veel doen dit met de scooter/motor. Je kan ook easy riders huren, dan zit je achterop in plaats van zelf rijden. Ik ging met een meisje uit mijn hostel en we besloten toch maar achterop te gaan. Iedereen die ik hier ontmoet is er wild enthousiast over dus we hadden hoge verwachtingen. Motoren kwamen ’s ochtends aan dus klaar om te gaan. We zouden tussendoor onder andere bij een waterval stoppen, daar aangekomen begon het eerst een beetje te regenen en binnen 5 minuten stond alles blank. Dat werd dus toch maar niet zwemmen. De jongens hadden poncho’s voor ons geregeld en regenkleding dus zijn we maar verder gaan rijden. Ze zeiden heel de tijd after the mountains it’s not raining. Door de manier waarop ze dat zeiden waren wij in de veronderstelling dat we in 5 minuten de bergen uit waren, niet dus… pas na anderhalf uur! Het zicht werd steeds slechter, de gaten in de weg zag je niet meer doordat alles blank stond en ik was heeeel blij dat ik niet zelf ben gaan rijden! Toen we later in de middag in het hostel kwamen was alles in mijn backpack helemaal nat en dat ondanks dat ze m’n backpack in plastic hadden gedaan. De luchtvochtigheid is hier mega hoog waardoor het ook nog is niet droogt… maar ach, je zweet toch in 2 minuten als je je kleren aan hebt.
’s Avonds op straat kwam ik de jongen tegen waarmee ik naar het waterpark was gegaan dus uiteindelijk zijn we met z’n 3-en wat gaan drinken en is het nog best laat geworden.
De volgende dag fietsen gehuurd en zijn we naar het strand gegaan en nog een stukje rondgefietst. Hoi An is de tailor city. Overal zitten kleermakers waar je goedkoop kleding op maat kan laten maken en er zijn superveel kledingwinkels dus daar zijn we ’s avonds even langs gelopen. Best jammer als je een redelijk volle backpack heb en nog een paar weken ga reizen… Hoi An is echt zo’n leuke en relaxte plek. Hier zou ik echt een week kunnen blijven maarja het begint allemaal best wel op te schieten en wil nog meer dingen doen voor ik terug vlieg. Op de terugweg naar het hostel kreeg ik een lekke band. Dit kreeg ik dus bijna tegenover een plek waar ze fietsen en scooters repareren. Een mannetje had hier binnen 10 minuten mijn band geplakt en dit kostte € 0,40. Ik dacht dat ik het verkeerd verstond maar toen hij het op zijn telefoon intypte had ik het dus goed verstaan.

Na Hoi An wist ik niet wat ik wilde doen en twijfelde tussen 2 plaatsen. Uiteindelijk gekozen voor Dalat. De 2 waar ik afgelopen dagen mee optrok hebben ook besloten daarheen te gaan dus nu zitten we in een bus om na 17 uur in Dalat aan te komen… Gisteren nog maar gauw reispilletjes gehaald bij de apotheek en nu maar hopen dat we een beetje kunnen slapen anders wordt het wel een hele lange rit! Gelukkig wilde ik nog een blog schrijven, foto’s uitzoeken, me nagels bij vijlen en heb ik mijn ereader weer dus overleven we vast allemaal!

Foto’s

4 Reacties

  1. Niki:
    8 mei 2017
    Mooi verhaal weer :). Ik weet nu dat jij goed kunt afdingen dus mocht je nog langskomen hier ga ik met jou winkelen hahaha! En wat valt het op dat ze daar snel lekke banden hebben! Je zou bijna altijd je bandenplak kit mee moeten nemen. Geniet er nog maar lekker even van!
  2. Colette:
    8 mei 2017
    Hahaha ik moet heel hard lachen om je nagels vijlen!!!
  3. Coby:
    9 mei 2017
    Jullie vervelen je niet!
    Weer leuke verhalen!
  4. RiaOud aAmmerveld:
    10 mei 2017
    sanan wat een mooi verslag weer! en leuke fotos.Jullie hebben het wel fijn gehad samen. Geniet nu alleen ook nog van de laatste reizen .En gezond weer terug .Liefs Oma